Home » geheimpje

Het geheim van Speeltuin Westerkwartier

Het  verhaal  begon op een doordeweekse dag, tuinman Dirk was aan het schoffelen.

Opeens kwam er een wat oudere man de speeltuin in en keek om zich heen, duidelijk op zoek. Onze Dirk liep er op af,en vroeg de man of hij iets zocht. De man had een vreemd verhaal: Hij begon over paddenstoelen ,die hij in de speeltuin wilde zetten. Dirk vond dit wel leuk.Enkele weken later hadden we de nacht van Westerkwartier, met leuke spelletjes en kampvuur. Deze avond zal ik niet gauw vergeten, en liep heel anders dan wij hadden gedacht. De kinderen hadden hun tent opgezet en hun ouders gedag gezegd , ze zouden, zoals afgesproken,  een nacht blijven slapen in de speeltuin en natuurlijk horen er dan geen ouders bij.

 

Het begon te schemeren, het kampvuur werd aangestoken er zou eerst een kennismaking plaats vinden met de kinderen om elkaar beter te leren kennen bij naam.

Ineens hoorden we iets aan het hek ,iedereen was plotseling stil. Er kwam uit het donker een oude vrouw aangelopen met een tas. Dirk was meteen alert en ging er op af:'Wat komt U doen en hoe komt u aan de sleutel van het hek?' Dirk liep met de vrouw naar het kampvuur waar het verlicht was door het kampvuur. De vrouw had geen keus, en begon met een verhaal over kabouters. 'Heel vroeger was de speeltuin een bos, later toen de bomen weg werden gehaald voor het maken van de speeltuin zijn ze verhuisd  ,[er staan nu nog drie oude bomen die zijn blijven staan].'  De vrouw gaat verder met haar verhaal: 'De kabouters hadden gehoord dat het zo mooi is geworden en dat er nieuwe bomen zijn bij gekomen. Alleen is er een probleem: er is geen eten voor de kabouters. Daarom breng ik iedere avond eten'. Een kind stak zijn vinger op:' Mag ik u iets vragen? Heeft u wel genoeg eten voor de kabouters?' 'Nee', zei de vrouw. 'Maar dat is geen probleem. De kabouters hebben een toverdrank. Als je dit er bij doet dan is het eten tien maal zoveel geworden'. 'Mogen we mee?' vroegen de kinderen. 'Nee', zei de vrouw, 'de kabouters zijn erg bang en er is mogelijk een kabouter dief die een kabouter wil verkopen omdat ze heel zeldzaam zijn en veel geld opleveren.'

De vrouw liep naar de oude bomen die er nu nog staan en verdween in het donker. Plotseling een schreeuw. In de schemer verscheen een enorme kabouter! De vrouw kwam terug gelopen: ' Er is iets heel ergs gebeurd!' riep ze . De kabouter was in de pan met vergrotings soep gevallen  en was het toverboek kwijt geraakt. Daarin stond ook het verkleinings recept in. De kinderen gingen meteen zoeken met hun zaklantaarns  en hebben deze gevonden. Een andere groep kinderen was nog bezig met zoeken en vonden de kabouter dief in de bosjes en hielden hem stevig vast . Dirk wilde direct de politie bellen,maar dan moest er wel veel uit gelegd worden over de kabouters, en kwamen er nog meer dieven. De kinderen zijn de verkleinings soep gaan maken met de kruiden uit de moestuin.

De dief is flink onder handen genomen door de kinderen en Dirk ,en beloofde dat hij het nooit meer zal doen. En iedereen die toen in de speeltuin was die avond moest zwijgen over de kabouters in de speeltuin. De oude vrouw bracht de verkleinings soep naar de kabouters in een emmer. In de schemer was te zien dat de grote kabouter in de emmer stond en steeds kleiner werd.

Dat er ineens kabouters in de speeltuin waren toen er paddenstoelen in de speeltuin stonden was geen toeval.

Later heeft onze tuinman er nog enkele paddenstoelen bij gemaakt voor de zekerheid .

(verhaal verteld door D.van der Weijden, foto's gemaakt door Maarten)

Dit verhaal is alleen bestemd voor de kinderen die spelen in speeltuin Westerkwartier. Wij vragen jullie nadrukkelijk om dit nooit verder door te vertellen!!